ANNEM

Kas 16, 2013 by

ANNEM

 

Göğermiş ağaçlar alem gülüyor,

Yuvamdan karakış gitmiyor annem.

Çoluklu çocuklu eş dost geliyor,

Döşüne hasretim bitmiyor annem.

 

Doğanlar büyüdü kervan yürüdü,

Çektiğim çileler aldı sürüdü,

Dağların ardında kahrım bürüdü,

Ocağımdan duman tütmüyor annem.

 

Albümler dolapta yerini aldı,

Başıma gelenler beynimi çaldı,

Göğsüne yaslanmak mahşere kaldı,

Resimlerin inan yetmiyor annem.

 

Ahlarım evrende sallanır teker,

Mazlumun ahını bilmem kim çeker?

Çekileni canlar ne zaman eker?

Yürekler ilahî atmıyor annem.

 

Geceden gündüze zikirde dilim,

Dilerim Tanrı’dan inceden ilim

Sendeki yüreği ne bilir bilim?

Hiç kimse yerini tutmuyor annem.

 

Şükran GÜNAY

 

 

Related Posts

Tags

Share This

Bir Cevap Yazın

Şifre Sıfırlama
E-posta adresinizi girin. E-posta ile yeni bir şifre alacaksınız.