GÖZÜ GÖNLÜ DOYMAZLAR

Mar 9, 2026 by Şükran

Yerle gök arasında gider gelir tinim

Bedenim ya yatakta, ya sokakta ya da bir iş başında

Ne varsa doğada

Her biri ayna tutar bakışlarıma

Şu kısacık ömrümde

Hesap sorarım şu akılsız başıma

Güneş sıcacık sarar

Ay gecede yoluma ışık tutar

Dağlar kuşlara, kurtlara, hayvanlara yuva

Ormanlar nefes olur her bir cana

Şarıl şarıl akan su hayat verir bana, onlara

Oh çeke çeke çekilen hava dolar taşar her nefese

Yerdeki ot, daldaki meyve canlara en lüks sofra

Çiçekler her biri ayrı renk, kokuda ve şekilde

Toprak bağrına düşecek yeni bir tohum peşinde  

Rüzgâr estikçe nice gizemlere gebe

Bulutlar koşuşmaca dolanır gökyüzünde

Bir de şu görünenler ve görünmeyenler seslenir durur zihnime

Sıkıştırır göğsümü yaşananlar peşi sıra

Ey! Aklı kıt! Beceriksiz şey!

Bir de kendini bir halt sanırsın aptalca!

Neye yarar bastığın toprak zehirli

İçtiğin su kirli, çektiğin hava bilmem hangi hallere girmişse?

Güneş ısıtsa, Ay parlasa neye yarar?

Gökdelenlerin olsa,

Bankada paraların,

Makam arabalarına kurulsan,

Evlatlarına trilyonluk miras bıraksan ne fayda?

Amerika, Avrupa, adalarda çiftliklerin olsa ne yazar?

Bastığın toprak,

Yüzdüğün deniz,

İçtiğin su,

Çektiğin  can çekişiyorsa?

Doğada ne varsa boynu bükük yaşamak direncindeyse?

Kuşlar, hayvanlar, çiçekler, kurtlar böcekler yaşamak için kürek çekiyorsa?

Nereye kadar sürecek bu göz- gönül doymazlığı?

Senin yüzünden çekenlerin ahı da var üstünde

Unutma ki yer gök ve arası hikmetler var

Anlamıyorsan geçmişe dön de bir bak!

Güneş doğacak

Ay düzene uyacak

Yıldızlar parlayacak

Yeryüzü yine mevsimlere kucak açacak

Ya sen?

Ya sen kendini bir şey sanan sen!

Doğanın umurunda sanma!

Şükran GÜNAY’dan

Şükranca