BAHAR KOKULU GADIN ANAM

BAHAR KOKULU GADIN ANAM
Yanımda olmalıydın şimdi canım anam
Japon eriklerini görmeliydin
Nasıl da kuşandılar bordo elbiselerini
Götürdüler beni ta senli yıllara
Giyindim kuşandım aynı renkte
Oturdum dallarına zihnimde her birinin
Unuttum güze boyanmış hallerimi
Hayaline sarıldım
Bahar kokulu güzel anam
Bilirsin bu elleri, oturduğum sokağı
Manolyalar yarıştılar şimdi
Bahçeleri güllük gülistanlık yine
Nürnberg evlerinin
En güzeli benim der gibi her biri
Hitler’i unutturmayan tarihi parka götürmüştüm seni
Papatyalar serildi çayırlara yine
Boylu boyunca
Bembeyaz tüle bürünmüş toprak ana
Kıyamadım basmaya
Sen vardın seviştiğim her renkte
Bahar kokulu yetim anam
Elmalar, erikler durur mu?
Gelin başlarıyla
İş başında baharda onlar da
Ya hindibaharlar?
Sen vardın konuştuğum her bir canda
Bahar kokulu becerikli anam
Yeşiline vardım
On İki Göller Parkının
Kulağıma sesler geliyor her bir köşeden
Kır çiçeklerinin beyazı, eflatunu, mavisi, alı, kırmızısı, sarısı, moru
Koşuşturan, kaçışan, daldan dala sıçrayan sincaplar
Cıvıl cıvıl ötüşen kuşlar şimdi de yem peşinde koşmadalar
Göllerde süzülen kuğular
Bilmem her biri ki hangi dilde söyleşir sözleşirler?
Sevişen, dertleşen belki de kavga eden ördekler, kazlar
Yaşama merhaba diyerek doğan kurt- kuş-böcek
Coşkuyla baharı müjdeler
Doğada bayram var bahar kokulu anam
Her biri seni sesler ruhuma doğada ne varsa
Kokularına, ana yüreğine hasretim tutuşur da tutuşur
Özledim seni burnumda tüten anam!
Bahar kokularınla
Bir gecelik de olsa
Rüyama dalsana…
Şükranca




